خواهیم توانست :

 

-         تحریم تحصیل دانشجویان ایرانی در رشته های مرتبط با انرژی هسته ای به طور کامل لغو خواهد گردید؛
-         برای اولین بار پس از سه دهه تحریم غیرعادلانه، ممنوعیت خرید هواپیمای مسافربری مرتفع و امکان بازسازی ناوگان هوایی کشور و ارتقای ایمنی پروازها فراهم خواهد گشت؛
-         ده ها میلیارد دلار از درآمدهای ایران که طی چند سال گذشته به دلیل تحریم های ظالمانه در خارج از کشور مسدود شده است آزاد خواهد شد؛
-         بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، کشتیرانی جمهوری اسلامی، شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی نفت کش و شرکت های تابعه، ایران ایر و بسیاری از دیگر نهادها، بانک ها و موسسات کشورمان (در مجموع حدود 800 شخص حقیقی و حقوقی) از شمول تحریم ها خارج می شوند؛
-         دسترسی بیشتر ایران به حوزه‌های تجاری، فناوری، مالی و انرژی تسهیل خواهد شد؛
-         ممنوعیت یا محدودیت همکاری های اقتصادی با ایران در تمامی عرصه ها از جمله سرمایه گزاری در صنایع نفت و گاز و پتروشیمی، و سایر زمینه ها مرتفع خواهد شد؛
-        و بالاخره در حوزه انرژی صلح آمیز هسته ای زمینه همکاری های گسترده بین المللی با ایران در حوزه ساخت نیروگاه های جدید هسته ای، راکتورهای تحقیقاتی و پیشرفته ترین حوزه های صنعت هسته ای ایجاد می گردد.

ما ایران هستیم

ما مهم هستیم

ما اهمیت داریم

اونقدر اهمیت داریم که وزیرا 6 وزیر امور خارجه ، معاون هاشون ، کارشناسان ارشد و سیاستنداراشونف و مسئولان سیاست خارجی اتحادیه اروپا کلی از وقتشون رو با هم و راجع به موضوع پرونده ایران ،

دور هم ، کنار هم ، رو برو و در تضاد هم و آخرش هم در یک مسیر طی می کنن تا به نتیجه ای مطلوب برسن.

این کشورها توی این سال هایی که یادمونه سره هیچ موضوعی اینقد کنار هم جمه نشدن ، اینقد در کلیات و جزییات غرق نشدن  ، که اگه غرق شده بودن شاید موضع فقر زدایی ، مبارزه با بیماری ها ، صلح جهانی ، گازهای گلخانه ای و ... و ... تا الان به جاها خیلی خوبی رسیده بود .

اما راجع به ما جمع میشن ، با همه تضادها و دلخوری هایی که از هم دارن و با همه رقابت هایی که با هم دارن .... دلیلش هم اینه : ما مهم هستیم و مسائلمون اهمیت داره ، ما ایرانیم .

این مهم نیست اگه اونا بگن نمی تونین و بعد بگن نمی خواین و بعد بگن نمی زاریم ، ما هم گاهی نتونیم خوب دفاع کنیم ، یا بعضی هامون به خودمون حمله کنیم و بگیم می خوایم چکار ...

این مهمه که دیگه این دانش رو از ما نگیرن . ما ایرانیم و یه تاریخ کهن که با ضعف خودمون دانش پزشکی مون با پشتوانه چند هزار ساله ازمون گرفته شد ، اما اینبار نمیزاریم

دانش حکومت داری ، کشور داری ، توسعه و تمدن و بلوغ بارها ازمون گرفته شد ، اما الان نمیتونن

دانش کار با فلزات و ذوب و فولاد سازی که در وجود این تمدن بود از ما گرفتن ، اما الان نمی تونن

دانش و مهارت های جنگی رو از ما گرفتن ، اما اینبار نمی تونن

نباید که بدیم . نباید که بذاریم .

اونا می دونن اینجا ایرانه ، مثه ققنوس از خاکسترش هر بار بلند میشه

اینجا ایرانه ، هم عرض با تاریخ ، در دل تاریخ و سازنده تاریخ بوده و خواهد بود

حالا سیستم سیاسی و حکومتی در این برهه تاریخ هر چه هست ، اما موضوع باز ایرانی و یک مساله : قدرت و توان ایران ، رشد علمی آدم هایی حتی اگه همه درها براشون بسته باشه خودشون از درون می جوشن و میرن و میرن و میرن و دانش رو در سریا بدست می آرن 

موضوع باز ایرانه و ایرانی ، دست هاشون اگه بسته باشه ، فکرهاشون بازه و اگه اونا رو بکش باز به قول استاد اسکندر مقدونی ، ایرانی ها حتی اگه بزرگهاشون و صاحبان افکارشون بمیرن باز افراد دیگری رشد می کنن و افراد دیگری به دنیا می آن که جای اونا رو بگیرن ، چونکه این خاصیت این سرزمینه.

چونکه اینجا ایرانه

چونکه خدا ایران رو دوست داره

چونکه خدا مردم ایران رو دوست داره